Tjonge. Dat was me wat. Voor mij : een avondje genieten van bijna overal hevig spektakel. Maar ook aanleiding voor weemoedige overpeinzingen. Spektakel bij woeste aanvallen op de vijandelijke koningen ( mooier kan toch niet!) op nota bene drie borden, bij Frank, bij Martin, bij Ron. Andersoortige spanning bij Hans die in een vroeg stadium  een stuk verloor voor 2 pionnen maar heel veel compensatie had , en bij Arend die al vroeg een pion won en daarna ondervond dat zijn tegenstander het voor hem toch nog spannend  kon  maken , en dus ook voor uw meester Pennewip. Vijf partijen…

Ik kreeg laat in de week nog 2 partijen aangeleverd.  Waarvoor mijn dank. Hoewel ik niet sta te trappelen om na vrijdag opnieuw werk aan de website te hebben, vond ik het toch te onvriendelijk om Hugo en Frank niet te belonen voor hun zending. Dus hieronder alsnog mijn commentaar en dat van prof. Mr. Dr. Komodo. (in omgekeerde volgorde) Frank-Hans vond ik lang een gave partij. Het is Spaans, met Lc5, en tot zet 11 pure theorie. En als ze het niet uit de boeken hebben ,maar zelf bedacht, is dat nog indrukwekkender. Dan gaat Hans een eigen koers…